Jamil (26) is homo en komt uit Irak

Ik kwam op m'n 17e naar Nederland, in m'n eentje. Ik ben gevlucht uit Irak, m'n ouders leven niet meer. Wel heb ik heb een broer in Nederland, maar hij wil geen contact met me omdat ik homo ben. Homoseksualiteit is tegen de wil van God, is zijn opvatting

De eerste jaren woonde ik in asielzoekerscentra. Van Ter Apel naar Oirschot, naar Boxmeer, naar Nijmegen. Twee jaar geleden kreeg ik een vaste verblijfsvergunning. Ik heb de Nederlandse taal geleerd, ik volg een opleiding en nu heb ik woonruimte in Amsterdam. 

Broederschap
De Cockring was de eerste gaybar die ik hier bezocht, die bestond toen nog. Ik wist helemaal niet wat een cockring was. Het eerste wat ik na binnenkomst zag, was een man gekleed in leer. Ik schrok ervan. Ik had zoiets wel gezien in pornovideo's maar nog nooit in het echt. Er was ook een podium waarop drie naakte mannen met elkaar bezig waren. Ik ben nooit meer naar de Cockring teruggegaan. Het was niet wat ik zocht. Het liefst wilde ik een vriend vinden, verliefd worden. De scene in de Reguliersdwarsstraat vond ik leuker. Maar het kostte me moeite om vrienden te maken. Het is in Nederland heel anders dan in Irak. Er is hier meer openheid, maar ook meer afstand. In Irak is de gayscene ondergronds, maar er is meer warmte, meer broederschap.

Voorzichtig
Ik was altijd heel erg voorzichtig met seks. Zelfs pijpen deed ik alleen met condoom. Tot ik mezelf één keer liet gaan, een weekend lang. Ik had onveilige seks met twee jongens. Achteraf sloeg ik mezelf voor m'n kop: hoe kon ik zo stom zijn? Gelukkig had ik gehoord van PEP. Ik belde de GGD en legde uit wat er gebeurd was. Binnen 72 uur nam ik de eerste hivremmers. Toen ik me na afloop van de PEP-kuur liet testen, leek alles in orde te zijn. Ik was opgelucht.

Hiv-positief
Een paar maanden later werd ik ziek. Diarree, hoofdpijn, grieperig, overal pijn. Ik was nooit ziek. Mijn huisarts zei dat ik me geen zorgen moest maken en gewoon rustig moest uitzieken. Maar het zat me niet lekker. Bij de GGD liet ik mezelf opnieuw testen. Ik zat op m'n werk toen ze me belden met de uitslag. Ik was hiv-positief. Het voelde alsof de grond onder me vandaan zakte. Zo hard heb ik zelfs niet gehuild toen m'n ouders stierven. Ik wist niet zo veel over hiv, ik dacht dat het gedaan was met me. Een vriendin van me nam me mee naar de GGD. Daar werd me uitgelegd dat er goede medicijnen zijn en dat hiv hebben niet betekent dat het afgelopen is.

Roekeloos
Toch maakte de hiv-diagnose dat ik roekeloos werd. Ik zocht de duistere kant van de gayscene op. Ik begon drugs te gebruiken en ging meer en meer daten. Drie kerels op een dag was geen enkel probleem, het kon me niet genoeg zijn en ik deed het ook onveilig. Dat kon natuurlijk niet goed gaan. Behalve hiv liep ik ook nog eens hepatitis C op, een ernstige leveraandoening. Ik moest ervoor behandeld worden. Elf maanden lang zware medicatie, elf maanden lang moest ik mezelf elke dag injecteren. En extra medicijnen nemen die depressieve klachten tegen moesten gaan die het gevolg zijn van de Hepatitis C-behandeling. Gelukkig sloeg de behandeling aan bij me. Sinds enkele maanden ben ik er helemaal van genezen.

1506 mannen
In de periode voordat ik hepatitis C opliep, heb ik seks gehad met 1506 mannen. En dan tel ik seks in darkrooms niet mee. Nee, ik schaam me er niet voor om dit te zeggen. Want het is de waarheid. Als mensen het tegen me willen gebruiken, dan doen ze dat maar. Ik vind het niet belangrijk wat mensen van me vinden. Wat ik belangrijk vind is dat mensen open zijn en eerlijk. En dat er gesproken wordt over promiscuïteit, over soa's, over hiv. Ik zit nu op een ander spoor. Alle oude contacten, de bareback contacten, heb ik uit m'n telefoon verwijderd – zodoende weet ik dat het er 1506 waren. Drugs raak ik niet meer aan. Ik heb geen spijt van m'n verleden. Het heeft me ook goede dingen gebracht, ervaringen waarvan ik heb geleerd. Maar de donkere kanten van de gayscene wil ik niet meer opzoeken. Onlangs ben ik een leuke jongen tegen gekomen. Volgens mij vindt hij mij net zo leuk als ik hem. Ik heb hem vrij snel verteld dat ik hiv-positief ben en uitgelegd wat het betekent. Hij reageerde er kalm op, hij vindt het geen probleem.

Motto
Ik heb een motto dat ik graag zou willen meegeven aan iedereen die dit leest: als je hiv hebt, ga er dan vanuit dat niemand anders het heeft. Als je geen hiv hebt, moet je ervan uitgaan dat iedereen het heeft.