Pablo (29) over hiv en stigma

Ik voel me niet verplicht om te vertellen dat ik positief ben

Ik ging mee naar de soa-poli met een vriendin. Omdat ik er toch was, besloot ik me ook te laten testen. Natuurlijk schrok ik. Geen moment verwachtte ik een positieve uitslag. Ik kwam uit een relatie van drie jaar. We waren niet monogaam, maar de afspraak was dat we met anderen altijd een condoom zouden gebruiken. Ik was op dat moment 22 jaar en woonde nog in Mexico, ik wist niet veel over hiv. M'n vrienden vingen me die middag op, bij één van hen thuis zijn we dronken geworden. Het duurde even voordat ik besefte wat de mogelijke consequenties zouden zijn. Toen dat tot me doordrong, heb ik twee dagen non-stop gehuild.

Beginnen met hiv-remmers
Nu gaat het goed met me. Fysiek heb ik nu geen klachten. Hiv is vooral op sociaal niveau een probleem voor me. Niet op m'n werk, gelukkig. Ik woon nu in Amsterdam en ik werk voor een organisatie die zich inzet voor jongeren met hiv in ontwikkelingslanden. Veel van m'n collega's zijn positief, ik ken veel mensen die poz zijn. Twee jaar geleden ben ik begonnen met het slikken van hivremmers. In het begin had ik last van bijwerkingen, maar die verdwenen na verloop van tijd. Soms is het wat gedoe omdat ik altijd wat moet eten als ik m'n medicijnen inneem. Qua gezondheid had ik het niet nodig om al met hivremmers te beginnen. Maar ik ging ervan uit dat het zou helpen om het sociale stigma af te breken als ik ondetecteerbaar zou zijn. Het is namelijk nagenoeg onmogelijk om hiv over te dragen als je viral load onmeetbaar is. Inmiddels is me duidelijk dat veel mensen, ook veel homo's, geen idee hebben wat 'ondetecteerbaar' betekent. Ze houden de angst dat ze hiv oplopen als ze met me naar bed zouden gaan.

Vervelende situatie
M'n partner probeer ik zoveel mogelijk informatie te geven over wat er wel en niet zou kunnen gebeuren. Ik voel me niet verplicht om te vertellen dat ik positief ben. Maar meestal zeg ik het wel. Ik heb een keer meegemaakt dat iemand kwaad werd toen ik het achteraf vertelde. Ondanks dat hij geen enkel risico liep, was dat toch een vervelende situatie. En het voelt sowieso veel fijner als ik het wel heb verteld: ik weet dan dat ik ben met iemand die me accepteert. En het schept een soort dieper onderling vertrouwen.

Afgewezen
Ik word ook wel eens afgewezen als ik date en vertel dat ik hiv-positief ben. In het begin vond ik dat heel naar. Nu vat ik het niet langer persoonlijk op. Ik zie het meer als een probleem van die persoon. Sowieso heb ik normaal gesproken alleen seks met condoom. Want ook al ben ik hiv-positief, ik kan nog steeds allerlei andere soa oplopen.

Verplaatsen in mensen met hiv
Mensen zouden iets meer hun best kunnen doen om zich te verplaatsen in personen die hiv-positief zijn. Hoe zou jij ermee omgaan als je hiv-positief bent? Hoe zou jij je voelen als je wordt afgewezen omdat je hiv-positief bent? Denk er gewoon eens een keertje over na. Het valt me op dat er zelfs in de gayscene weinig over hiv wordt gepraat. Maar hiv is er. En ik denk dat het zou kunnen helpen om het stigma af te breken als er meer openlijk over hiv wordt gesproken.